Egbertale

Over zingeving en economie en alles wat daar tussen ligt

  • Home
    Home Hier kunnen alle blogberichten op de hele site gevonden worden.
  • Tags
    Tags Toont een lijst met tags die in de blog gebruikt zijn.
  • Inloggen
    Login Inlogformulier

Dancin' Fool - Dictator

op
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 2080
  • Afdrukken

Pagina 4 van 5

Zo’n ‘tijdelijke (volume)dictatuur’ lijkt wel wat op ons parlementaire stelsel. Een representatieve democratie, dus via een parlement, met een (coalitie) regering is een soort tijdelijke dictatuur met een volmacht van de kiezer. Het is minder kwetsbaar voor chaotische beslissingen. Politici, partijen en coalities worden aangesproken op de logica van hun keuzes. Een regering die een zigzag koers vaart, zoals Henk, Peter en Merel dat doen, zal het niet lang vol houden, mogen we hopen.

Maar behalve een ‘tijdelijke dictatuur’ is er nog een andere truc tegen chaotische beslissingen, en dat zijn afspraken en regels. Peter stelt voor om een regel in te stellen: van 8 uur tot 9.30u staat de muziek zacht, van 9.30 tot 10.30u half hard en van 10.30 tot het eind hard. Henk vindt het een goed idee.

Het maken van een regel is een slimme en effectieve manier om uiteenlopende smaken te verzoenen. Regels hebben een slechte naam, maar er is niets zo verbindend als een goede regel. Een goede regel verzoent de waarden die achter de tegenstrijdige voorkeuren van mensen schuil gaan. De regel van Peter is zo’n regel, want het houdt rekening met de waarde die Peter en Henk hechten aan het voeren van een gesprek, maar ook aan de waarde die Henk en Merel hechten aan dansen. *)

Henk vindt de regel van Peter dus goed idee, maar Merel heeft een bezwaar: de buren. De buren vinden harde muziek tot 12.00 geen probleem maar daarna wel. Dus stelt Merel voor om de tijden zo aan te passen, dat de buren worden ontzien. Henk en Peter stemmen hiermee in.




Laatst aangepast op

Egbert Oldenboom is onderzoeker, community builder en (sinds 2013) blogger. Hij schrijft over alles wat hem raakt.

  • Gast
    Karen Daleboudt zondag, 29 januari 2017

    Lijkt me inderdaad geen leuk feestje als er zo aan de volumeknoppen wordt gedraaid. Lijkt op een slechte dj die erin slaagt om het feest af en toe lam te leggen door de verkeerde muziek op te zetten. Wat ik wel mis is de keuze om naar een feestje te gaan. Als het duidelijk is dat het om een dansfeest gaat lijkt het me logisch dat je niet (lang) komt, omdat je anders geen stem en oren meer over hebt. Die keuze heb je namelijk wel! Dat is dan ook een lastige als je toevallig Amerikaan bent en aldaar woont. Hoewel ik weet dat sommige Amerikanen er over denken om het land te verlaten is die keuze niet voor iedereen weggelegd. Vandaar dat ik ons poldermolen nog zo gek niet vindt. Vanuit het harmoniemodel resulteert vaak een oplossing waar niet iedereen helemaal gelukkig, maar ook niet helemaal ongelukkig mee is.

  • Gast
    karli frigge zondag, 29 januari 2017

    Je vraagt je af of anderen zich ook hiermee bezighouden? Nou, laat ik het maar hardop durven zeggen: ik niet. Politiek gaat langs mij heen. Als ik de krant lees krijg ik een moerasgevoel bij politieke artikelen en sla ik na een paar regels de bladzijde om.
    Ik voel me dan schuldig en denk stiekem dat de wereld pas beter wordt wanneer de mensen psychisch gezonder zijn. Ik geloof dat dit over een paar generaties ook zo is. En ik wacht op het dalen van de wereldbevolking, zodat die idiote competitie kan ophouden. En we weer uniek kunnen zijn.

  • Gast
    Janiek maandag, 30 januari 2017

    Dag Karli,
    Dat herken ik, mooi gezegd. Zullen we dan bij Egbert een verzoek in de ideeenbus doen weer een mooi stuk over persoonlijke groei te schrijven?

  • Gast
    karli frigge maandag, 30 januari 2017

    Ja!
    Maar kan dat wel, is dat onderwerp niet véél te groot? En onbekend voor ons omdat we pas halverwege zijn?
    Karli

  • Gast
    Rik vrijdag, 27 januari 2017

    Interessant - en hoe verhoudt dit verhaal zich tot het Amerikaanse systeem, waarbij de meerderheid (popular vote) naar de één gaat en de ander toch wint vanwege een meerderheid aan kiesmannen? Het is ooit zo geregeld (een afspraak) omdat men dacht dat een direct gekozen president wel eens risico's met zich mee kon brengen. Of ze ooit met het huidige scenario rekening hadden gehouden, valt te betwijfelen. Is dit voor het volk meer of minder democratisch? En wellicht nog interessanter hoe ervaart het volk dit?

  • Gast
    Kees de Waal donderdag, 26 januari 2017

    Goed verhaal Egbert!

    Antwoord Annuleer
  • Gast
    annemarie donderdag, 26 januari 2017

    Ha Egbert, dank voor dit stuk, je geeft een onderbouwing die ik niet (meer?)had, voor mijn opvattingen over parlementaire democratie, en mijn afwijzing van directe democratie uit de hoek van Geen Peil c.s. en die kan ik goed gebruiken. Aan mijn opvattingen twijfelde ik niet, maar je vraagt je wel eens af "waar je je bevindt" als indelingen links en rechts en progressief en conservatief en anarchistisch en democratisch steeds raadselachtiger voor je worden.

    Antwoord Annuleer
  • Egbert Oldenboom
    Egbert Oldenboom vrijdag, 27 januari 2017

    Fijn dat je het waardeert, Annemarie, ik vraag me toch altijd af of er ook anderen zijn die zich met dit soort vragen bezighouden, dus je reactie is voor mij ook een bevestiging.

Laat uw reactie achter

Gast
Gast dinsdag, 24 april 2018

Meerwaarde op Facebook