Egbertale

Over zingeving en economie en alles wat daar tussen ligt

  • Home
    Home Hier kunnen alle blogberichten op de hele site gevonden worden.
  • Tags
    Tags Toont een lijst met tags die in de blog gebruikt zijn.
  • Inloggen
    Login Inlogformulier

De roeping van de introvert

op
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 4636
  • Afdrukken

Sinds de publicatie van haar boek ‘Quiet’ in 2012 is het vast niet rustiger geworden rondom Susan Cain. De Nederlandse vertaling van het boek luidt: Stil, de kracht van introvert zijn in een wereld die niet ophoudt met kletsen. Het boek lijkt een enorme impact te hebben, want je komt opeens allerlei boeken, artikelen en zelfs cursussen tegen met als thema “hoe word ik een succesvolle introvert?”

Susan Cain geeft in haar boek een doorwrochte analyse van veranderingen in het Amerikaanse culturele ideaal van de laatste decennia. Dat ideaal is radicaal veranderd. Was ooit het hebben van een ‘goed karakter’ nastrevenswaardig, nu wordt de nadruk gelegd op het ontwikkelen van een ‘dynamische persoonlijkheid’. En met persoonlijkheid wordt dan vooral de zichtbare kant bedoeld: er is een ideaal ontstaan van de extraverte mens, die zich bij voorkeur in groepen bevindt en die veel praat. Eigenschappen zoals reflectie, bescheidenheid, rust en verlegenheid werden ooit als positief of charmant gezien, maar worden tegenwoordig vooral als foutjes beschouwd, waar je gelukkig wat aan kunt veranderen. In haar boek laat Cain overtuigend zien hoe in een invloedrijke onderwijsinstelling als de Harvard Business School introverte mensen eigenlijk nauwelijks iets te zoeken hebben. Binnen de populaire evangelische bewegingen in de VS wordt extravert volgens Cain zelfs gelijk gesteld aan moreel hoogstaand, een goed mens is een extravert mens.

Hoewel de situatie in Nederland misschien minder extreem is als in de VS, is mijn ervaring dat bijvoorbeeld ook in het Nederlandse (hbo) onderwijs trekjes van deze terreur van het extraverte ideaal te herkennen zijn. De filosofie van het zgn. ‘competentiegericht leren’ is oppermachtig. Een gevolg hiervan is dat vooral extraverte vaardigheden gestimuleerd worden. Bijvoorbeeld het werken in groepen, in veel Nederlandse klassen de norm, is een vorm die vooral prettig is voor extraverte studenten. De nadruk op presentatievaardigheden en het relatieve geringe belang dat aan inhoudelijke kennis wordt gehecht, zijn ook symptomen van de invloed van het extraverte ideaal.

Het boek van Susan Cain laat zien dat veel kunstenaars, schrijvers en geleerden uitgesproken introvert zijn geweest. Voorbeelden die zij noemt zijn Chopin, Spielberg, Newton, Einstein en Kafka. Het vermogen om alleen en geconcentreerd over een vraagstuk na te denken, blijkt vaak een voorwaarde te zijn voor originaliteit. Introvert is niet hetzelfde als verlegen of teruggetrokken. Introverte mensen kunnen uitgesproken sociaal zijn. Een kenmerkend verschil tussen introverte en extraverte mensen is dat het de introvert energie kost om in groepen te functioneren terwijl de extravert er energie van krijgen. Uitspraken die veel introverten zullen herkennen is 1) Er bestaat een naam voor mensen die teveel in hun hoofd zitten: denkers en 2) het is prima om de straat over te steken als je geen zin hebt in een oppervlakkig praatje met een kennis uit de buurt.

Het boek breekt een lans voor introverte eigenschappen en voor introverte mensen. Het is in die zin emanciperend voor de meer introspectieven onder ons. Het boek zegt in feite: onze dominante cultuur heeft te weinig waardering voor mensen die afwijken van het culturele ideaal. Dat is een belangrijke boodschap voor de extraverten: dat introverten géén gemankeerde extraverten zijn. Veel boeken en artikelen die na dit boek over introversie zijn verschenen hebben de teneur: hoe maak je de waarde van introverten duidelijk aan extraverten? Ik denk dat je nog een stap verder kunt gaan en dat introverte mensen ook onderling een verantwoordelijkheid hebben.

Extraverte mensen laven zich aan de aandacht en de waardering van anderen. Zij ondersteunen daarmee ook uiterlijke maatstaven voor succes: succes is je waarde in de ogen van anderen, af te meten in geld, bekendheid, roem. ‘You can’t argue with success’ is extraverten op het lijf geschreven, oftewel: als iemand succes heeft, dat wil zeggen, populair is, veel verdient, veel verkoopt, etc. dan is dat het bewijs van zijn/haar kwaliteiten. Je kunt het vergelijken met kompasnaalden. Extraverte mensen hebben een innerlijk kompas dat zich richt op de grootste gemene deler, het algemeen magnetisch veld in een groep.

Het kompas van introverten is anders afgesteld. Het kernbegrip voor een introvert is niet zozeer succes maar kwaliteit. Omdat een introvert sterker in een innerlijke wereld leeft, ervaart hij/zij ook regelmatig een discrepantie tussen wat de buitenwereld als belangrijk ervaart en zijn/haar eigen waardering. Het eigen kompas wijkt af van het groepskompas. Een introvert is gewend om zijn/haar eigen maatstaven te hanteren en tegelijkertijd te ‘dealen’ met een sociale omgeving die kwaliteit en succes op één lijn stelt. Introversie stelt iemand in staat om kwaliteit te zien, ook wanneer er geen waardering voor is.

Dit vermogen om kwaliteit te zien, los van het algemene oordeel, is wat het voor introverte mensen misschien ook zo vermoeiend maakt om in groepen te zijn. Juist omdat de extraverten geen onderscheid maken tussen populariteit en kwaliteit, hoeven zij zich alleen maar te richten naar het algemeen magnetisch veld dat gevormd wordt door de meerderheid in een groep. Een introvert heeft zijn eigen kompas, dat weliswaar niet ongevoelig is voor het groepsmagnetisme, maar dat tegelijkertijd een heel andere richting op kan wijzen. Het bewaken van dit innerlijk kompas en tegelijkertijd het reageren op het groep magneetveld kost veel energie. Maar dit eigenwijze interne kompas is juist wat introverte mensen zo waardevol maakt in sociale omgevingen en relaties.

Het vermogen om kwaliteiten te zien en te waarderen, is op zich een kwaliteit die meestal over het hoofd gezien wordt. Het is in alle sociale omgevingen vaak die kwaliteit die het verschil maakt tussen een functionerende en een niet functionerende groep. Het was bijvoorbeeld één van de grootste kwaliteiten van Steve Jobs, dat hij zich uitsluitend wilde laten omringen door medewerkers van top kwaliteit. Dat waren niet de meest populaire programmeurs.

Deze kwaliteit van introverten is ook een verantwoordelijkheid of misschien zelfs een roeping. Want het is één stap om de kracht van introversie duidelijk te maken aan extraverten, maar het is een veel belangrijkere stap om de kwaliteiten die horen bij introversie bij anderen te herkennen en te waarderen. Zo kunnen introverten het begrip succes herdefiniëren: niet als de mate waarin je gewaardeerd wordt door anderen, maar als de mate waarin je de wereld een beetje verbetert, door uitdrukking te geven aan je eigen kwaliteiten en anderen helpt hun kwaliteiten te zien en te uiten.

Laatst aangepast op

Egbert Oldenboom is onderzoeker, community builder en (sinds 2013) blogger. Hij schrijft over alles wat hem raakt.

  • Gast
    Tineke maandag, 17 februari 2014

    Mooi stuk, met veel plezier en interesse gelezen. Extroverten de waarde van introverten te laten inzien staat idd steeds meer op de 'agenda'. Introverten onderling aanmoedigen om elkaar's kwalitatieve bijdrage in te zien en te communiceren, klinkt alsof veel introverten hun bijdrage onderwaarderen? Onzekerheid als onderdeel van introvertie? Of is het de behoefte aan die 'populariteits' meter in de zin dat ieder mens, introvert of extrovert, gewaardeerd wil worden?

  • Egbert Oldenboom
    Egbert Oldenboom maandag, 17 februari 2014

    Ik denk inderdaad dat veel introverten als een soort eilandjes in een organisatie functioneren. Misschien waarderen ze hun eigen bijdrage nog wel, maar over de bijdragen van andere introverten is in een extraverte cultuur minder bewustzijn. Uit onderzoek blijkt dat extraverten een meer competitieve cultuur prefereren. Mijn pleidooi is dus om niet volgens de regels van die competitie te spelen, maar zelf de spelregels te bepalen. Dus de kwaliteiten van anderen benoemen. Dus zoals Karen schreef: introverten aller landen verenigt u!

  • Egbert Oldenboom
    Egbert Oldenboom maandag, 17 februari 2014

    Dat is inderdaad de strekking van het boek van Cain, mijn these gaat een stapje verder.

  • Gast
    Karen daleboudt maandag, 17 februari 2014

    Dank! Introverten aller landen verenigt u! Ik zou niet durven claimen dat introverten meer voor kwaliteit gaan. Wel dat hun kwaliteiten vaak wat minder gezien worden. En daar is echt wel wat aan te doen, zowel door individuen maar ook als teams en organisaties wat meer oog krijgen voor het nut van introversie.

Laat uw reactie achter

Gast
Gast zondag, 22 juli 2018

Meerwaarde op Facebook