Egbertale

Over zingeving en economie en alles wat daar tussen ligt

  • Home
    Home Hier kunnen alle blogberichten op de hele site gevonden worden.
  • Tags
    Tags Toont een lijst met tags die in de blog gebruikt zijn.
  • Inloggen
    Login Inlogformulier

Ode aan het oordeel (holy sh*t deel 2) - Allergie

op
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 262
  • Afdrukken

Pagina 2 van 3

Het is volgens Ofman vooral de allergie die personen in hun valkuil drijft.

‘Hoe meer men in een ander met zijn eigen allergie geconfronteerd wordt, des te groter is de kans dat men in zijn valkuil terecht komt. De persoon met de kernkwaliteit ‘daadkracht’ loopt dan het risico nog harder te gaan drammen, terwijl hij de ander verwijt passief te zijn, enz.’

Een persoonlijke allergie van mij is bijvoorbeeld opportunisme. De bijbehorende uitdaging? Ik denk iets van flexibiliteit, ‘lichtheid van leven’. Ik denk dat een allergie vaak een kiem in zich draagt van een eye closer. Ik zou kunnen denken: ‘X ondergraaft door met Y te heulen, ons gemeenschappelijk belang. Waarom doet hij dat? Ik begrijp het al: X is een opportunist. Wat een eikel.’

Mijn ‘wereldbeeld’ sluit zich op het moment dat ik deze ‘verklaring’ gevonden heb, dat wil zeggen als deze allergie geactiveerd wordt.

Mijn tegeltjeswijsheid uit mijn vorige blog was: Als je het vies vindt dat een hond een drol besnuffelt, begrijpt je niets van hond noch drol. Het zegt waarschijnlijk wel iets over je gebrekkig ontwikkelde mensenneus.

De mensen, de ideeën en gevoelens die achter een allergie liggen, zullen we niet voor onze lol besnuffelen, omdat we hen niet fris vinden ruiken. Het zou goed kunnen dat dat ons belemmert om onze neus te ontwikkelen. Ofman blijkt allang tot dat inzicht gekomen:

‘Waar men allergisch voor is bij een ander, is waarschijnlijk te veel van iets goeds dat men zelf juist het meest nodig heeft. Dus een manager kan het meest (over zichzelf) leren van diegenen waar hij het moeilijkst mee om kan gaan.’

No sh*t.




Laatst aangepast op

Egbert Oldenboom is onderzoeker, community builder en (sinds 2013) blogger. Hij schrijft over alles wat hem raakt.

  • Gast
    karli dinsdag, 03 oktober 2017

    Dank je wel. Dan zou mijn valkuil sociaal verdwijnen zijn en mijn uitdaging sociaal gaan verkeren in leuke groepjes? Of assertief van mij laten horen?

    Maar is bescheidenheid wel een kernkwaliteit van mij zijn? Volgens mij is het een bijproduct. Want mijn kernkwaliteit is verlangen naar echtheid. Ik wil het mysterie naderen. (wie niet?) Maar omdat we klem en dicht bovenop elkaar leven valt het niet mee om dat vast te houden. vaak moet je vechten om je eigen sfeer helder te houden. Of effectiever: vluchten. Dat is mijn bescheidenheid.
    Leuk hoor dat jij luistert naar zulke dundradige overwegingen.

  • Egbert Oldenboom
    Egbert Oldenboom woensdag, 27 september 2017

    Hoi Karli, ik denk dat je je één van je kernkwaliteiten zelf dan al aangeeft, nl. bescheidenheid en ruimte voor anderen. Interessant is ook: wat is je valkuil en wat je uitdaging?

  • Gast
    karli maandag, 25 september 2017

    je zet me aan het denken. ik ga na hoe dat zit bij mij. ik kan me flink ergeren aan opdringerigheid/onbescheidenheid. Ikzelf wil wat ruimte om te leven, maar anderen bedreigden dat. Ik moest me tegen hen verdedigen. Koste aandacht (ook tijd en energie). Welke kernkwaliteit zou ik dan hebben? Heel moeilijk om dat zelf te zien! een ander heeft meer afstand, dus wat denk je, beste Egbert?

    Antwoord Annuleer

Laat uw reactie achter

Gast
Gast donderdag, 14 december 2017

Meerwaarde op Facebook