Ik was onaangenaam verrast toen ik afgelopen week een brief kreeg van Salland, mijn ziektekostenverzekeraar, met daarin het verzoek om even 450 euro eigen bijdrage over te maken. Vorig jaar heb ik namelijk een verdacht plekje op mijn huid weg laten halen in het Deventer ziekenhuis. Dit is een flut ingreepje, één verdoving en even een soort appelboortje erop, klaar! In 15 minuten sta je weer buiten.

Behoorlijk pissig over die gepeperde nota stond ik op het punt Salland te bellen, toen mijn oog viel op een brochure die bijgesloten was. Er stond een foto op van een man die aan het kaartspelen was. Binnenin stonden allemaal plaatjes van mensen die aan het relaxen zijn, lekker aan het kanoën, roeien en kletsen. Mijn eerste gedachte bij de kaartspelende man was: ‘ja, ja lekker toepen met mijn geld zeker’. Dat was een domme en egoïstische gedachte, dat besef ik nu. Het duurde even, maar toen viel bij mij het kwartje. Er zat een hele goede en nobele gedachte achter die foto’s. Ik zal het uitleggen.

De brochure was een toelichting op de in rekening gebrachte eigen bijdrage. En daarin wordt uitgelegd hoe het nu zit met die hoge kosten. Ergens halverwege de folder staat:

‘U bent voor een behandeling ongeveer een kwartier in de behandelkamer van de arts geweest. Op de rekening staat een hoger bedrag dan verwacht.’

Precies, de spijker op de kop! De folder vervolgt:

‘Dit komt omdat de meeste patiënten met eenzelfde klacht, langer behandeld worden en het ziekenhuis uitgaat van een gemiddelde behandelingsduur. Zo kan het ook voorkomen dat u de volgende keer dat u in het ziekenhuis bent een uur wordt behandeld voor hetzelfde bedrag. Uiteindelijk zullen de kosten van alle patiënten met de dezelfde behandeling ongeveer uitkomen op het gemiddelde.'

Met name de laatste zin, die is briljant. Het komt allemaal vanzelf goed, dankzij de statistiek! Dat ik daar nog nooit opgekomen ben. De eerstvolgende keer dat ik een opdracht doe voor mijn opdrachtgever ga ik deze gemiddelde regel ook toepassen! Ik schrijf dan in mijn brochure:

‘Weliswaar lijkt 450 euro een hoog tarief voor 15 minuten werk, maar dat komt omdat het een gemiddeld tarief is. Bij de volgende opdrachtgever zit ik een dag te werken en gemiddeld klopt het dan toch.’

Ik voorspel dat deze regel een zegetocht gaat maken door de Nederlandse economie. Denk aan de transparantie die dat zal opleveren. Ik ga naar de schoenwinkel en zij hebben maar één prijs voor alle schoenen. Geweldig, dan hoef ik daar niet meer op te letten, het komt vanzelf goed! En de schoenenfabrikant maakt natuurlijk maar één maat, 42,3. Gemiddeld past dat gewoon, en het levert enorme besparingen op in het productieproces. Het zal wel wat foldertjes kosten, maar als dit principe eenmaal geaccepteerd is, dan wordt het tijd om het op macro economische schaal in te voeren. Als je alle inkomens en alle uitgaven middelt, kun je dat gewoon tegen elkaar wegstrepen. Geen gedoe meer met salarissen, uitkeringen, belastingen e.d. Wat houden we dan een tijd over. En kijk, dat is nu de diepere gedachte achter die foto’s in de folder van Salland. Dan gaan we lekker kaarten, kanoën, roeien en kletsen. Heerlijk!