Dancin' Fool - Stemparadox
- Article Index
- Dancin' Fool
- Gedraai aan de knoppen
- Stemparadox
- Dictator
- Bijbel
- All Pages
Dit fenomeen staat bekend als de stemparadox van Arrow. Nobelprijswinner Kenneth Arrow bewees dat er geen garantie is dat de besluiten op basis van stemgedrag over drie (of meer) opties, consistent is. Met andere woorden: als de kiezers rationeel zijn en consistent hun voorkeuren volgen, dan is er toch geen garantie dat de uitkomsten, op basis van hun stemgedrag ook rationeel en consistent zijn.
Dit is een domper voor partijen die een voorstander zijn van directe democratie, zoals GeenPeil. Immers hieruit volgt dat directe democratie, besturen door referenda, kan leiden tot een gekmakende zig zag koers van besluiten. Directe democratie kan tot chaos leiden.
Bovendien komen door de vele onderhandelingen onze feestgangers nauwelijks meer aan feestvieren toe. Uit het voorbeeld kun je bovendien concluderen dat er niet zoiets bestaat als ‘een kiezer die heeft gesproken’. Er is geen grote algemene deler van de kiezer, er bestaat geen superkiezer die de optelsom is van de individuele kiezers. De superkiezer gedraagt zich als een Dancin' Fool.
Er zijn een paar manieren om er voor te zorgen dat het feestje geen chaos wordt. Eén manier is om een dj aan te wijzen of te kiezen. Deze bepaalt vervolgens hoe hard de muziek staat. Je zou een dj een volumedictator kunnen noemen. Dat lijkt een oplossing. Maar als er 3 kandidaten voor de dj functie zijn, stuit je op hetzelfde probleem. Ook dan is er weer de mogelijkheid dat er voortdurend een andere kandidaat ‘aan de knoppen zit’.
Een oplossing hiervoor is om een regel af te spreken over duur waarop de volumedictator ‘aan de knoppen’ mag zitten. Dit bespaart onze feestgangers bovendien een hoop tijd aan onderhandelingen.
(klik hieronder op next>> voor het vervolg van dit blog)
-
zondag, 29 januari 2017Je vraagt je af of anderen zich ook hiermee bezighouden? Nou, laat ik het maar hardop durven zeggen: ik niet. Politiek gaat langs mij heen. Als ik de krant lees krijg ik een moerasgevoel bij politieke artikelen en sla ik na een paar regels de bladzijde om.
Ik voel me dan schuldig en denk stiekem dat de wereld pas beter wordt wanneer de mensen psychisch gezonder zijn. Ik geloof dat dit over een paar generaties ook zo is. En ik wacht op het dalen van de wereldbevolking, zodat die idiote competitie kan ophouden. En we weer uniek kunnen zijn. -
vrijdag, 27 januari 2017Interessant - en hoe verhoudt dit verhaal zich tot het Amerikaanse systeem, waarbij de meerderheid (popular vote) naar de één gaat en de ander toch wint vanwege een meerderheid aan kiesmannen? Het is ooit zo geregeld (een afspraak) omdat men dacht dat een direct gekozen president wel eens risico's met zich mee kon brengen. Of ze ooit met het huidige scenario rekening hadden gehouden, valt te betwijfelen. Is dit voor het volk meer of minder democratisch? En wellicht nog interessanter hoe ervaart het volk dit?
-
donderdag, 26 januari 2017Ha Egbert, dank voor dit stuk, je geeft een onderbouwing die ik niet (meer?)had, voor mijn opvattingen over parlementaire democratie, en mijn afwijzing van directe democratie uit de hoek van Geen Peil c.s. en die kan ik goed gebruiken. Aan mijn opvattingen twijfelde ik niet, maar je vraagt je wel eens af "waar je je bevindt" als indelingen links en rechts en progressief en conservatief en anarchistisch en democratisch steeds raadselachtiger voor je worden.
· Egbert Oldenboom vinden deze reactie leuk.

Lijkt me inderdaad geen leuk feestje als er zo aan de volumeknoppen wordt gedraaid. Lijkt op een slechte dj die erin slaagt om het feest af en toe lam te leggen door de verkeerde muziek op te zetten. Wat ik wel mis is de keuze om naar een feestje te gaan. Als het duidelijk is dat het om een dansfeest gaat lijkt het me logisch dat je niet (lang) komt, omdat je anders geen stem en oren meer over hebt. Die keuze heb je namelijk wel! Dat is dan ook een lastige als je toevallig Amerikaan bent en aldaar woont. Hoewel ik weet dat sommige Amerikanen er over denken om het land te verlaten is die keuze niet voor iedereen weggelegd. Vandaar dat ik ons poldermolen nog zo gek niet vindt. Vanuit het harmoniemodel resulteert vaak een oplossing waar niet iedereen helemaal gelukkig, maar ook niet helemaal ongelukkig mee is.