Ode aan het oordeel (holy sh*t deel 2)
In mijn vorige blog vroeg ik me af: bestaat er ook het tegengestelde van een eye-opener, dat wil zeggen een eye-closer? Een eye opener is een inzicht dat je anders naar de wereld laat kijken, een eye closer zou dan een gedachte zijn die juist verhindert dat je je openstelt voor nieuwe inzichten.
Een voorbeeld daarvan is volgens mij slachtofferschap. Op het moment dat je je een slachtoffer voelt leg je de verantwoordelijkheid in de handen van anderen, de daders. Het stopt het denkproces en het maakt je tot dader, als je niet oplet.
Een ander mooi voorbeeld van een eye closer is wat Daniel Ofman de ‘Allergie’ noemt. Daniel Ofman is de bedenker van het onvolprezen kernkwadrant. Een kernkwadrant is een soort persoonlijk schema, dat inzicht biedt in belangrijke eigenschappen, voorkeuren en afkeuren. Het vertoont die eigenschappen in een soort samenhang. Een voorbeeld uit het boek van Ofman staat hieronder:

Ontleend aan Ofman (1995), p. 39
Linksboven staat de kernkwaliteit. Ofman beschrijft een kernkwaliteit als volgt:
Kernkwaliteiten zijn eigenschappen die tot het wezen (de kern) van een persoon behoren; de doordringen de hele mens en stellen al diens meer of minder in het oog springende eigenschappen in een bepaald licht.
Daniel Ofman ‘Bezieling en kwaliteit in organisaties’, Servire 1995.
Naast de kernkwaliteit, onderscheidt Ofman de Valkuil, de Uitdaging en de Allergie. De Valkuil is de karikatuur van je kernkwaliteit, het irritante gedrag dat je vertoont als je doorschiet in je kernkwaliteit.
De Valkuil van daadkracht is drammerigheid. De Uitdaging is de positief tegengestelde van je valkuil. De Uitdaging van daadkracht is het positief tegenstelde van drammerigheid, bijvoorbeeld geduld. Dat is wat je kunt leren. Maar het gaat mij hier om de Allergie. De Allergie is een eigenschap waar je een afkeer van hebt. Je krijgt jeuk als je het bij anderen bespeurt. Dat is iets wat je zelf absoluut wilt vermijden en een eigenschap die als het ware ‘de luiken sluit’.
-
maandag, 25 september 2017je zet me aan het denken. ik ga na hoe dat zit bij mij. ik kan me flink ergeren aan opdringerigheid/onbescheidenheid. Ikzelf wil wat ruimte om te leven, maar anderen bedreigden dat. Ik moest me tegen hen verdedigen. Koste aandacht (ook tijd en energie). Welke kernkwaliteit zou ik dan hebben? Heel moeilijk om dat zelf te zien! een ander heeft meer afstand, dus wat denk je, beste Egbert?
· Egbert Oldenboom vinden deze reactie leuk.

Dank je wel. Dan zou mijn valkuil sociaal verdwijnen zijn en mijn uitdaging sociaal gaan verkeren in leuke groepjes? Of assertief van mij laten horen?
Maar is bescheidenheid wel een kernkwaliteit van mij zijn? Volgens mij is het een bijproduct. Want mijn kernkwaliteit is verlangen naar echtheid. Ik wil het mysterie naderen. (wie niet?) Maar omdat we klem en dicht bovenop elkaar leven valt het niet mee om dat vast te houden. vaak moet je vechten om je eigen sfeer helder te houden. Of effectiever: vluchten. Dat is mijn bescheidenheid.
Leuk hoor dat jij luistert naar zulke dundradige overwegingen.