Egbertale

Over zingeving en waarachtigheid

  • Home
    Home Hier kunnen alle blogberichten op de hele site gevonden worden.
  • Tags
    Tags Toont een lijst met tags die in de blog gebruikt zijn.
  • Inloggen
    Login Inlogformulier

De bevrijdende verbeelding - over Etty Hillesum, Het Werk 3

op
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 6958
  • Afdrukken

Pagina 1 van 4

(…) men moet een boek op dezelfde wijze benaderen als z’n medemensen. Niet met al vastgelegde voorstellingen of eisen. Soms vormt men zich op de eerste bladzijden al een beeld over het werk en aan dat beeld raakt men gehecht, men wil er geen afstand meer van doen en dat gaat dan dikwijls ten koste van de bedoelingen van de schrijver. Men moet een mens z’n volle vrijheid laten, en een boek ook. Iedere uiting van een mens of in een boek kan soms opeens een verrassend nieuw licht op het geheel werpen en kan dan vernietigen de bepaalde voorstelling die wij hadden en waardoor het zich zekerder laat leven. (Etty Hillesum - Het Werk, pag. 188)

Ik voel me een beetje betrapt door Etty. In mijn vorige blogs probeerde ik een rode lijn te ontdekken in haar dagboekaantekeningen. Zo meende ik te zien dat ze langzaamaan meer afstand nam van haar wisselende stemmingen. Anders gezegd: ze ontdekte dat ze stemmingen heeft, en dat ze niet een stemming is. Daardoor werd ze minder een speelbal van die stemmingen. Ook viel mij haar keuze voor een verinnerlijkt leven op: het draait voor Etty niet om de bevestiging van de buitenwereld, in de zin van een carrière of gezin, maar om haar innerlijke reis.

Was dat ook niet een manier om een beeld dat mij beviel van haar te maken? Was ik ook gehecht aan mijn voorstelling van Etty, zoals ze het hierboven noemt? Waren mijn reflecties niet ook (deels) projecties, een behoefte om mijn eigen opvattingen bevestigd te zien?

Als dat waar is, dan werkt dat belemmerend om het boek en de schrijfster werkelijk waar te nemen. Misschien wilde ik graag een voortschrijdende ontwikkeling in Etty zien, die in werkelijkheid niet zo lineair verloopt.

Maar aan de andere kant: is wel het mogelijk aan projecties te ontkomen als je over anderen nadenkt? Misschien kunnen we nauwelijks over anderen denken zonder onszelf in hen te zien. Een beetje projectie is denk ik onontkoombaar. Toch spoort Etty’s oproep om altijd open te staan voor ‘verrassend nieuw licht’, mij aan tot voorzichtigheid met mijn interpretaties. Staat er echt wat ik denk dat er staat?




Laatst aangepast op
Getagged in: Etty Hillesum

Laat uw reactie achter

Gast
Gast vrijdag, 20 november 2026